لوط عليهما السّلام باعث مىشد آن دو را منظور داشته و مراقبت نموده و عذاب را تأخير بياندازد . بعد حضرت فرمودند : و وقتى در اثر كثرت فعل گناه غضب حق تعالى بر قوم لوط شديد شد و بر آنها عذاب مقدّر فرمود و جناب ابراهيم وقتى از حكم الهى به عذاب قوم لوط مطَّلع شد سخت محزون و اندوهگين گرديد و پروردگار مهربان به منظور تسلَّى خاطر پيامبرش و اين كه آن حضرت را از غم و اندوه بيرون آورد فرشتگانى را به رسالت نزد آن حضرت فرستاد كه به او بشارت دهند به زودى فرزندى دانا به وى عنايت خواهد شد و حضرت اسماعيل را به او خواهد داد ، فرشتگان بر جناب ابراهيم عليه السّلام شب داخل شدند ، آن حضرت ترسيد و پنداشت كه دزدان به خانه اش آمده‌اند رسولان وقتى فزع و وحشت آن حضرت را ديدند گفتند : سلام بر تو . ابراهيم جواب سلام آنها را داده و گفت : از اين كه بىموقع بر من داخل شديد بيمناك هستم . آنها گفتند : مترس ما رسولان پروردگارت بوده و آمده‌ايم تو را به فرزندى دانا بشارت دهيم . حضرت ابو جعفر عليه السّلام فرمودند : مقصود از « غلام عليم » حضرت اسماعيل بن هاجر مىباشد . حضرت ابراهيم عليه السّلام به رسولان فرمود : مرا در اين سنّ پيرى مژده فرزند مىدهيد ، نشانه اين مژده چيست ؟ گفتند : ما تو را به حقّ بشارت داديم و تو هرگز از لطف خدا نااميد مباش . ابراهيم عليه السّلام فرمود : بعد از بشارت بگوييد براى چه كار ديگر مبعوث شده‌ايد ؟ رسولان پاسخ دادند : ما را براى هلاك قومى زشتكار فرستاده‌اند ، ايشان ، قوم لوط بوده كه مردمى فاسق هستند ما آمده‌ايم تا آنها را از عذاب پروردگار عالميان بيم دهيم . حضرت ابو جعفر عليه السّلام فرمودند : ابراهيم عليه السّلام به فرشتگان فرمود : در ميان اين قوم جناب لوط عليه السّلام مىباشد ! ! فرشتگان گفتند : ما به كسى كه در ميان ايشان هست واقف و آگاهيم ، ما او و تمام اهلش غير از همسرى كه داشته و مقدّر كرده‌ايم كه با زشتكاران هلاك شود را از بلا نجات خواهيم داد .